M-Talk
Usually I'm on Top
M-Talk redacteur Victoria bezocht de voorstelling van Speels Collectief
Het is een donkere en koude zondagavond. Ideaal om even op te warmen in het theater en te genieten van een voorstelling.
Wij komen Meervaart binnen en lopen de trap op naar de Blauwe Zaal. Er heerst een ontspannen sfeer in de foyer en die sfeer gaat mee de zaal in. Het stuk begint met een spot op de deur. Deze deur sluit ons voor het komende uur af van de buitenwereld.
Hier wordt een nieuwe wereld geschapen voor en door vrouwen.
De rode draad van dit kijkspel is een telefoongesprek met een telefoniste van een woordenboek. Niet zo maar een woordenboek, de beruchte dikke Van Dale. De definitie van het woord seksualiteit wordt bevraagd. Het gesprek is ongemakkelijk en lachwekkend tegelijkertijd. Dit bewijst maar weer dat echte leven ook heel theatraal kan zijn. Uiteindelijk geeft de telefoniste toe dat de definitie verouderd is en dat de normen aan het veranderen zijn. Maar wat betekent seksualiteit dan wel? ‘Usually I’m on top’ is een antwoord op deze vraag.
Maar wat betekent seksualiteit dan wel?
Tijdens de performance wisselen gevoelige, grappige en romantische momenten zich af. De spelers delen hun kwetsbare en persoonlijke verhalen. Verhalen waar iedereen zich enigszins in kan herkennen. Met en zonder rolstoel. Jong en oud. Lang en kort. Over de dingen die zij mooi vinden aan hun lichaam en minder mooi. Het raakt mij.
Zo oprecht en onbevreesd kunnen vertellen is bewonderenswaardig.
Iconische beelden uit de kunst en media vliegen voorbij. Van 'De Geboorte van Venus’ tot ‘Single Ladies'. Disney films worden herschreven. Want waarom moet de prins er altijd met de prinses vandoor gaan? En waarom mag de prinses niet iemand met een beperking zijn? Speels Collectief heeft lak aan alle normen en creëert zelf haar eigen diverse sprookjeswereld. Daar kunnen een hoop theatergroepen van leren. De hilarische muziek en dans intermezzo's maken de voorstelling dynamisch en een tikkeltje absurd. Het spelplezier spat van de acteurs af.
Een genot om naar te kijken.
De prachtige en acrobatische rolstoeldans is de perfecte afsluiting van de voorstelling. Het is een viering van vrouwelijkheid, gelijkheid en liefde. Als het applaus begint, realiseer ik mij pas dat de tijd voorbij is gevlogen. Ik heb mij geen moment verveeld. Met een opgewekt gevoel loop ik de zaal uit. Als Speel Collectief de Van Dale kan veranderen, kunnen wij ook de wereld veranderen. Hoe klein en machteloos wij ons ook voelen. Want onze kwetsbaarheid is juist onze kracht.