M-Talk
Hetzelfde DNA, maar toch totaal anders
M-Talk reporter Kimberley bezocht 'Bloedzus' van Matzer
Het is een koude en druilerige zaterdagavond als ik voor de ingang van Theater Bellevue sta. Binnen is het warm, knus en al aardig druk. Ikzelf ben wat aan de late kant. Gelukkig heb ik nog genoeg tijd om, onder het genot van een cappuccino, het programmaboekje te bekijken.
Vanavond staat de voorstelling ‘’Bloedzus’’ op de planning. Een bijzonder verhaal over een eeneiige tweeling die elkaar zeventien jaar geleden uit het oog is verloren. De twee zussen Stella en Tara delen hetzelfde DNA, maar leven beiden een compleet ander leven. Als blijkt dat Tara ernstig ziek is, komen de twee na jaren weer bij elkaar. Zowel de mooie momenten als het oude zeer komen bij het weerzien naar boven.
Bij aankomst in de zaal is het podium nog donker. Onder begeleiding van een rustgevend muziekje zoekt iedereen zijn plekje op. Als iedereen eenmaal zit, springt er een spotje aan. Het decor doemt op: een scherm met daarop een schilderij, een bankje en twee stoelen wordt zichtbaar. Het rustgevende muziekje van zojuist wordt vervangen door een luide en elektronische beat. Op een van de stoelen zit een blonde vrouw. Zij kijkt bedenkelijk voor haar uit en tikt driftig op haar stoel. Dit lijkt zij compleet in ritme te doen met de muziek. Enkele seconden later komt haar tegenspeelster het podium op.
Als bezoeker kijk je als fly on the wall mee.
Volledige overgave
Al snel wordt duidelijk dat de bezoeker als fly on the wall meekijkt in de huiskamer van het ouderlijk huis van de twee zussen. Tara is hier na het overlijden van haar moeder blijven wonen. Stella is daarentegen verhuisd naar Boston. De hereniging van de zussen gaat niet zonder slag en stoot. De twee uiten hun irritaties en hebben over en weer discussies. Met volle overgave spelen de actrices hun rol. Het spel en de dialoog zijn vlijmscherp en prachtig. Dit levert mij op bepaalde momenten zelfs kippenvel op.
Ook voor familierelaties moet je vechten
Het stuk is gelukkig niet de hele tijd serieus. De pijnlijke momenten van de zussen worden namelijk afgewisseld met de mooie herinneringen die de tweeling heeft gedeeld. Het toneelstuk kent voldoende humoristische momenten waardoor het geheel ook wat gemakkelijker en lichter wordt. Deze momenten vallen in de smaak.
Het publiek laat van zich horen en er klinkt vaak hard gelach.
'Bloedzus' laat naar mijn idee zien dat je ook voor familierelaties vaak hard moet vechten. De band van een tweeling kan dan wel sterk zijn, maar kan ook worden overrompeld door gebeurtenissen in het leven. Luisteren, vergeven en praten zijn ook in dit geval belangrijke onderdelen. De twee zussen houden van elkaar. Zij zijn elkaar echter kwijtgeraakt door omstandigheden. Zowel de pijn als liefde komt in dit stuk buitengewoon naar voren.
Omdat het decor vrij eenvoudig is en het gehele stuk op dezelfde locatie wordt gespeeld, kan het wat eentonig ogen. Persoonlijk verveel ik mij redelijk snel en ik was vooraf bang dat ik dat hier ook zou hebben. Gelukkig bleek niets minder waar. Het stuk hield mij de hele avond op het puntje van mijn stoel door het aangrijpende verhaal.
'Bloedzus' wordt geproduceerd door Matzer Theaterproducties. Het stuk is geschreven door Maaike Bergstra en geregisseerd door Madeleine Matzer. Naar eigen zeggen probeert Matzer in beeld te brengen hoe bijzonder het is dat wij als mens verschillende versies in ons hebben zitten. Met het ultieme voorbeeld een tweelingzus met hetzelfde DNA, maar een andere identiteit. Naar mijn idee vertelt Matzer dit prachtig. Ik raad het stuk dan ook aan iedereen aan.
'Bloedzus' was zondag 01 december '24 in Meervaart te zien.