Dit keer gaan we in gesprek met acteur, mimespeler, theatermaker en ambassadeur van Meervaart Studio Abdelkarim el Baz (34). Sinds hij op zijn 14^e vanuit Marokko naar Nederland is verhuisd voelt hij zich, als ongeboren Amsterdammer, een rasechte Amsterdammer in hart en nieren.

Kun je ons vertellen waardoor je je zo verbonden voelt met Amsterdam?
Ik hou ook heel erg van Limburg en met name Maastricht, maar mijn hart ligt echt in Amsterdam. Ik groeide op in Slotermeer vanaf mijn 15^e. In deze buurt waren veel pesters, maar dit heeft me alleen maar sterker gemaakt en ervoor gezorgd dat ik iets met mijn toekomst wilde doen in plaats van op straat te hangen.

Op de middelbare school kwam ik voor het eerst in aanraking met theater en uiteindelijk ben ik, als een van de eerste lichtingen, bij Meervaart Studio terecht gekomen. Eerst één keer per week, later twee en toen steeds vaker. Ik hoefde dankzij de lessen bij Meervaart Studio niet op straat te hangen. Waardoor ik doelbewust bezig bleef met mezelf te ontwikkelen en te groeien in een samenleving die mij tot dan nog redelijk onbekend was en ook wel vreemd was. Deze plek binnen de Meevaart heeft enorm bijgedragen aan mijn ontwikkeling en werd eigenlijk mijn tweede thuis. Het is de allermooiste tijd uit mijn leven en daarom ben ik zonder aarzeling ambassadeur geworden van Meervaart Studio. Zo kan ik laten zien aan jongeren dat je van heel ver en met weinig, alsnog ver kan komen. Zolang je maar niet opgeeft.

Ook zet ik me graag in voor zaken die betrekking hebben tot Amsterdam en de leefbaarheid in deze prachtige stad, die langzamerhand een beetje overgenomen lijkt te worden door toerisme en binnenlandse immigratie. Ik zeg altijd: “je bent van harte welkom maar houd het rustig, want dat zou je thuis bij je ouders ook moeten doen”.

 Ik wil het bewijs zijn dat zelfs wanneer je met 10-0 achter begint, je alsnog op gelijkspel kan uitkomen 

Voel je je als ambassadeur en acteur een rolmodel voor de jeugd?
Ik voel me absoluut niet verplicht om een rolmodel te zijn, voor wie dan ook niet. Ik ben zelf nog in ontwikkeling en ik geloof ook niet dat dat ooit zal ophouden. Wel geloof ik dat je altijd moet blijven zoeken, leren en verder ontwikkelen, telkens opnieuw en iedere keer vanuit een ander perspectief. Ik ben altijd bereid om mijn kennis en ervaringen met anderen te delen en geloof er in dat je kan inspireren, helderheid geven, maar misschien ook een signaal geven dat je iets juist niet moet doen. Dit valt voor mij niet onder een rolmodel zijn, maar onder nederig zijn en een ander gunnen wat je jezelf of je naasten ook gunt.

Als ambassadeur wil ik meegeven dat toekomstig talent mij altijd vragen mag stellen als zij iets willen weten over het vak, welke paden er zijn om te bewandelen, maar ook dat er gebruik gemaakt mag worden van mijn netwerk. Ik wil graag laten zien dat veel mogelijk is en dat opgeven niet past bij doelen behalen. Ik wil het bewijs zijn dat zelfs wanneer je met 10-0 achter begint, je alsnog op gelijkspel kan uitkomen en zelfs kan winnen. 

Wat komt het eerste in je op als je denkt aan Nieuw-West? Is er iets dat je mist?
Het Osdorpplein zie ik als het centrum van Nieuw-West, de toekomst. Maar ik mis het oude Osdorp als ik eerlijk mag zijn. Het is veel te druk geworden en de buurt is veranderd. Aan de ene kant is dat natuurlijk een ontwikkeling, maar niet elke ontwikkeling is per definitie goed. Ik zie veel moois uit de grond oppoppen en ik hoop dat dit ook voor de bewoners van Osdorp beschikbaar blijft zijn. Het is hun buurt en zij moeten als eerste recht hebben op wat er ontwikkeld wordt.

Osdorp werd jarenlang als een achterstandswijk gezien, terwijl er ook veel mooie dingen gebeurden. De Meervaart en Meervaart Studio zijn hier een goed voorbeeld van. Niemand wilde in Osdorp zijn 15 jaar geleden en nu is het ineens een nieuwe hotspot. Dat vind ik moeilijk om aan te zien.

Hoe zie je graag dat Nieuw-West zich ontwikkelt en welke rol hoop je dat de Meervaart vervult in jouw droom voor ons stadsdeel?
Ik zou graag willen zien dat diegene die als probleem generatie werden gezien nu ook mogen genieten van al het mooist wat hier wordt gebouwd en ontwikkeld, zij zijn onterecht jarenlang bevooroordeeld.

Ik hoop dat jong talent altijd bij de Meervaart terecht blijft kunnen om zijn talent verder te ontwikkelen, zoals ik ook ooit die kans heb gehad.

Verder hoop ik dat de Meervaart blijft wat het is geweest. Een plek die nieuwe talenten de kans geeft om zich te ontwikkelen en zich te laten zien en dat zij altijd bij de Meervaart terecht kunnen om hun talent verder te ontwikkelen, zoals ik ook ooit die kans heb gehad.

Ik droom dat het een podium blijft die zich breed inzet om alle kleuren van de samenleving te tonen en vooral een warme open plek is waar je graag naar toe gaat en wilt zijn. Dat de bewoners zich nog meer verbonden gaan voelen met dit theater.

Als acteur hoop ik dat ik er nog vaker mag spelen en een bijdrage kan leveren om er een mooie plek van te maken. Het is altijd speciaal om in de Meervaart te staan, bijvoorbeeld met theatergezelschappen als Orkater/Sir Duke, AAO & Theater Rotterdam. Het is en het blijft als een soort tweede thuis voelen. Dat geeft mij nog meer zelfvertrouwen!

Meer dromen lezen? Vorige week gingen we in gesprek met Jaap Wijnschenk (73), secretaris en contactpersoon van Het Amsterdams Volkskoor. Een gezelschap dat jaarlijks in de Meervaart optreed en voor uitverkochte zalen staat.