Op woensdagavond 18 december stapte ik samen met een vriendin Meervaart in voor de voorstelling 'Horror'. Vooraf hadden we een klein beetje voor ogen wat we konden verwachten. De uiteindelijke voorstelling bleek nog veel meer te bieden. 

Bij aankomst in de zaal heerst er een spannende sfeer. Het aanjagende muziekje op de achtergrond zorgt ervoor dat het lijkt alsof ik midden in een spookhuis sta. Van het podium is nog niets zichtbaar: een groot, rood sierdoek hangt netjes gedrapeerd aan het plafond. Aan de sfeer in de zaal merk je al snel op dat men er zin in heeft. Een kakofonie aan geluiden klinkt door het theater. Na ongeveer een kwartier wordt het donker in de zaal. Het gordijn zwaait sierlijk open en een prachtig decor wordt zichtbaar. 

Een prachtig decor wordt zichtbaar 

Het stuk, gemaakt door Jakop Ahlbom, is naar eigen zeggen een perfecte combinatie tussen slapstick, mime, special effects, dans en muziek. En dat alles gestoken in een spannend jasje. Het verhaal gaat over een oud huis dat wordt geteisterd door een duistere en tragische familiegeschiedenis. Wat oogt als een perfect gezin met twee dochters blijkt precies het tegenovergestelde te zijn. Een van de zussen weet het huis te ontvluchten, terwijl de ander achterblijft. Als de gevluchte zus jaren later terugkeert met een stel vrienden, moet zij haar verleden onder ogen zien. 

Horror zorgt ervoor dat je minstens anderhalf uur op het puntje van je stoel zit. 

Mocht je interesse liggen bij een goede dialoog, dan kom je bij deze voorstelling bedrogen uit. In het stuk is namelijk geen volledige zin te horen. Dit betekent echter niet dat je je als toeschouwer verveelt. Integendeel. Horror zorgt ervoor dat je minstens anderhalf uur op het puntje van je stoel zit. Op het podium gebeurt van alles en dit zorgt ervoor dat je met je volle concentratie in het verhaal zit. Het verhaal bouwt langzaam op en wordt met de seconde luguberder. Afgehakte handen à la The Addams Family, uitgerekte ingewanden en omhoog spuitend bloed. 'Horror' heeft het allemaal. 

Naast het fantastische spel en het angstaanjagende verhaal draagt ook het decor ontzettend bij aan de beleving van het stuk. Als kijker waan je je haast in het huis en krijg je inzicht in alle hoekjes. Met behulp van een soort gaasachtig doek worden bepaalde scènes gehuld in een grijs, filmisch filter. Dit zorgt ervoor dat de duistere scènes tot een nieuwe hoogte worden gebracht. Het geeft je bovendien het gevoel alsof je in een klassieke horrorfilm zit. 

Het verhaal bouwt langzaam op en wordt met de seconde luguberder. 

Ik ben persoonlijk een groot fan van het genre horror. Het was daarom extra leuk om dit verrassende stuk te zien. Met mij en veel anderen in de zaal: men schrok, gruwelde en barstte op meerdere momenten in lachen uit. Horror ging in Nederland al eerder in première in 2014 en heeft hierna meerdere internationale successen gehad.